မေကာင္းတာ ေတြကို မေကာင္းမွန္း သိတယ္ …
လုပ္ျဖစ္ ေနေသးတယ္ ဆိုရင္ …
ေကာင္းတာေတြ ကိုေကာင္းမွန္းေတာ့ သိတယ္ …
မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး ဆိုရင္ …
ကိုယ့္ အသိဥာဏ္ကို ကိုယ္ေစာ္ကားေနတာပဲ … အသိဥာဏ္ရံႈးသြာတာပဲျဖစ္တယ္ …


ေကာင္းတာကို ေကာင္းသလို လုပ္ရဲကိုင္ရဲ တာဟာ ကုသိုလ္တရားနဲ ့ယွဥ္လို ့ သတၱိ လို ့ေခၚတယ္။ အစြမ္းရွိတယ္လို ့ေခၚတယ္။

မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ရဲတာ - ေမွာက္မွားရဲတာ - သတ္ျဖတ္ရဲတာ အဲဒီမေကာင္းေသာအကုသိုလ္နဲ ့ယွဥ္ျပီး
ျဖစ္တဲ. လုပ္ရဲကိုင္ရဲမႈက မိုက္မဲတာလို ့ေခၚတယ္။ အသံုးမက်တာလို ့ေခၚတယ္။


ေကာင္းတာဘာလုိ ့မလုပ္ရဲတာလဲ မလုပ္ႏိုင္ၾကတာလဲ ဆိုေတာ့ - ရွင္းပါတယ္ သတၱိမရွိလို ့ပါ။
လူ ့သေဘာကိုက အေကာက္အေကြ ့အရႈပ္အေပြသေဘာက်တာ
သိပ္ရိုးေျဖာင့္ေနရင္ အထင္ေသးမယ္ ဂုဏ္ေက်းဇူးမဲ ့ေအာင္လုပ္မယ္ ဒါသဘာ၀ ပဲ။
လုပ္စမ္းပါေစ … ဘယ္ေလာက္လုပ္ႏိုင္မလဲ …။
မွန္တာေျပာလို ့အဆိပ္ေသာက္ေသဆိုလဲ ေသလိုက္ …အဲဒီလုိ သတၱိမ်ိဳး မရွိလို ့
ကိုယ္ဘ၀ကိုသူမ်ားအၾကိဳက္လိုက္ျပီး လိုက္ေလွ်ာညီေထြ ဆိုျပီးေနလိုက္တာ…
အမွန္တရားဆို တာ အပ်င္းေျပ ပံုျပင္ျဖစ္ေနတယ္ …။
ေလာကဓမၼရဲ ့သတၱိေတြ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးလာရတယ္။


ကိုယ္မွာခိုင္မာတဲ့ အသိတရားကို ျမင္ျပီးတ့ဲ သူတစ္ေယာက္ဆိုရင္ …
ေဟာ ဒီေလာကၾကီး တစ္ခုလံုးက ၀ိုင္းျပီး ဖ်က္စမ္းပါေစ… ပယ္ၾကစမ္းပါေစ …
ကိုယ္ေလွ်ာက္မယ့္လမ္းက တလွမ္းမွ တြန္ ့ဆုတ္သြားမွာမဟုတ္ …။
ဒီလုိမ်ိဳး သတၱိရွိတယ္….. ေလာကဥတၱရာ … ေလာကကိုလြန္ေျမာက္သြားႏိုင္မယ္ ့သတၱိမ်ိဳး ရွိတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ဓမၼတရား ရင္ထဲကိန္းသူေတြဟာ သတၱိအင္မတန္ရွိတယ္ … အင္မတန္စင္ၾကယ္တယ္ …
အင္မတန္ေျဖာင့္မတ္တယ္ … ဒီလို ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြက္ို ေတာရံုတန္ရံု သတၱိဗလ ဇြဲဆႏၵ ေတြနဲ ့ေတာ့
မရဘူး ။ ဆိုလိုတာက တရားလုပ္သူေတြဟာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ညံ့ညံ့မဟုတ္ဘူး လုိ ့ဆိုလို တာပဲ
ဥာဏ္မမွီ တဲ့သူေတြကေတာ့ ထင္ခ်င္သလိုထင္မယ္ ဆိုခ်င္သလုိဆိုမယ္။


ဒါေၾကာင့္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေျပာတာ တန္ဖိုး သိမွ တန္ဖိုးရွိမယ္ တန္ဖိုးရွိမွလဲ အဖိုးတန္မယ္ ။